Mig minnir að Freud eigi að hafa sagt að það sé lykill að hamingju að uppfylla bernskudrauma þína. En það held ég að maður myndi á endanum vakna við vondan draum ef maður legðist í það að spila Nintendo-leiki og drekka kók allan daginn. Þannig að ég set nú einhvern fyrirvara við orð þessa spekings, eða hvaða spekings sem sagði þetta ef það var ekki hann.
En þannig er mál með vexti að mig dreymdi alltaf um að hafa Stöð 2 þegar ég var lítill. Helsta ástæðan var til þess að sjá allar teiknimyndirnar, sem voru einstaka sinnum teknar upp af velviljuðum ættingjum og færðar mér á spólum sem þóttu mikill fjársjóður. Hin ástæðan var hið svokallaða street credit sem maður hefði fengið úti á leikvelli þegar maður gat svarað: Já, ég er með Stöð 2.
Þó þetta séu ekki beint góðar ástæður fyrir fullorðinn mann til þess að kaupa sér áskrift þá hugsa ég að ef ekki væri fyrir þær myndi ég ekki einu sinni hugsa mig um. Núna þegar ég er loksins orðinn fullorðinn og með vinnu og peninga, og get loksins gert það sem ég sór eflaust dýran eið fyrir mörgum árum, og ímyndaði mér líka að myndi örugglega hafa nokkurn forgang umfram aðra hluti, þá finn ég til smávægilegrar tregðu til að hrinda þessum áformum í framkvæmd.
Að sjálfsögðu gæti ég gert svo rosalega margt annað skemmtilegt fyrir þessa peninga og það virðist mikil skuldbinding að skrá sig í áskrift fyrir hvern mánuð og eiga svo að njóta þess sem er í boði. Því undir niðri býr óttinn við það, sem margir tjá mér að séu viðtekin sannindi, að Stöð 2 sé frekar léleg sjónvarpsstöð. Og þetta gæti ég reynt á eigin skinni ef ég fer í áskrift og kemst þar með að þeirri sorglegu staðreynd að þessi leið að hamingjunni er ekki í boði. Og neyðist svo til að upphugsa eitthvað nýtt til að fylla í gapandi tómið sem þessi afhjúpun skilur eftir sig.
En í staðinn ætla ég að gera svolítið annað (og takið nú eftir hvað ég er snjall), því að ástæðan fyrir því að ég get ekki verið með Stöð 2 er að sjálfsögðu hin skammarlega lága upphæð sem prýðir launaseðla íslensks almúga, sem ég deili örlögum mínum með því ég hef satt að segja ekki hugmynd um hvernig maður á að komast í einhverja aðra stétt. Vinsamlegast sendið mér línu ef þið getið hjálpað. En sem sagt, með því að beina reiði minni að rót núverandi efnahagserfiðleika þá kemst ég hjá því að hrofast í augu við Stöð 2. Og þegar upp er staðið mun ég eflaust njóta mikillar gleði af því að reiðast þeim sem koma í veg fyrir uppgötvun mína.
